Το Κήρυγμα της Κυριακής 25.01.2026 - ΙΕ΄ Λουκά, Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Το Ευαγγέλιο της ΙΕ΄ Κυριακής του Λουκά, μάς φέρνει μπροστά στον Ζακχαίο, τον πλούσιο αρχιτελώνη της Ιεριχούς, έναν άνθρωπο που, παρά τα πλούτη και την κοινωνική του θέση, ένιωθε κενός μέσα του. Όταν άκουσε για τον Ιησού, κάτι μέσα του ξύπνησε, μια επιθυμία πιο δυνατή από τον φόβο και την κοινωνική ντροπή: να Τον δει από κοντά.

Σκεφτείτε το εδώ στο νησί μας: πόσοι από εμάς δεν έχουμε νιώσει, σαν τον Ζακχαίο, ότι κάτι μας λείπει παρά τα όσα έχουμε; Ότι η καθημερινότητά μας, οι δουλειές μας, οι υποχρεώσεις, τα κοινωνικά σχόλια, μας κρατούν μακριά από τον Χριστό;

Ο Ζακχαίος δεν το έβαλε κάτω. Αν και μικρόσωμος, αν και γνωστός σε όλους, δεν δίστασε να ανέβει σε μια συκαμνιά για να δει τον Κύριο. Δεν σκέφτηκε «τι θα πουν οι άλλοι». Σκεφτείτε πόσοι νέοι στην Κέρκυρα, αλλά και μεγάλοι, διστάζουν να κάνουν το πρώτο βήμα, διστάζουν να πάνε στην Εκκλησία, στο Κατηχητικό, στην Εξομολόγηση, γιατί φοβούνται την κριτική, τη γνώμη των άλλων.

Και ο Χριστός δεν τον προσπέρασε. Τον είδε, ανέβλεψε προς αυτόν και είπε:«Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι, σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι».

Αδελφοί μου, αυτό είναι το μήνυμα: η αγάπη του Θεού δεν κοιτάζει κοινωνική τάξη, χρήμα ή λάθη του παρελθόντος. Κοιτάζει την καρδιά που Τον αναζητά. Και ο Ζακχαίος, γεμάτος χαρά, δέχτηκε τον Χριστό στο σπίτι του. Αμέσως άλλαξε, η καρδιά του μεταμορφώθηκε, η πίστη του έγινε έργο, έδωσε τη μισή περιουσία του στους φτωχούς και αποκατέστησε ό,τι είχε αδίκως πάρει.

Και ο Χριστός λέει για αυτόν:«Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο».

Πόσο συχνά αφήνουμε τη γνώμη των άλλων να μας κρατά μακριά από το σωστό; Πόσοι νέοι διστάζουν να πουν την αλήθεια, να σταθούν στο πλευρό των φτωχών ή να βοηθήσουν κάποιον αδύναμο, επειδή φοβούνται το τι θα πουν οι φίλοι ή οι γείτονες; Πόσοι ενήλικες καθυστερούν να κάνουν το καλό επειδή κοιτάνε μόνο τη γνώμη των άλλων ή τον κοινωνικό περίγυρο;

Ο Ζακχαίος μάς διδάσκει κάτι πολύ απλό και ταυτόχρονα βαθύ: ας μην αφήνουμε τα λόγια των ανθρώπων να καθορίζουν την καρδιά μας. Η γνώμη του Θεού είναι η μόνη που μετράει. Εκείνος θα μας δείξει τον δρόμο, θα ευλογήσει τη ζωή μας και θα μας οδηγήσει στην αληθινή χαρά.

Αδελφοί μου, ας κάνουμε κι εμείς σαν τον Ζακχαίο: ας ανεβούμε στη σύγχρονη“συκαμνιά”, που είναι η πίστη μας, ας αφήσουμε τον φόβο και τη ντροπή, ας υποδεχτούμε τον Χριστό στα σπίτια μας, στην καρδιά μας, στη ζωή μας. Και όπως εκείνος, ας δώσουμε καρδιά στους άλλους, ειδικά στους φτωχούς, στους αδύναμους, στους πονεμένους γύρω μας.

Ας πούμε με όλη μας την ψυχή: Κύριε, ας μετρήσει η γνώμη Σου. Εσύ ξέρεις την καρδιά μου. Εσύ οδηγείς τη ζωή μου. Σήμερα ξεκινώ νέα ζωή, με πίστη, με αγάπη και με ευγνωμοσύνη.

Κι έτσι, αδελφοί μου, να αφήσουμε πίσω μας ό,τι μας κρατά μακριά από τον Χριστό και να Τον αφήσουμε να μείνει στον Οίκο της καρδιάς μας. Αμήν.