Περιεργαζόμενος φακέλους από το προσωπικό μου μουσικό αρχείο, «έπεσα» πάνω σ΄ένα τραγούδι που το έμαθα στην Κατασκήνωση με δάσκαλο το Γέροντα Μητροπολίτη μας Ιγνάτιο.
Και να πάλι, τέτοιες μέρες, αναμνήσεις να ζωντανεύουν όμορφες εικόνες από τα βουνά της Τζούρας, μελωδίες δωρικές να υμνούν τον Δημιουργό και τα θαυμαστά Του έργα, σκοποί για την πατρίδα, όπως το αγαπημένο τραγούδι του Δεσπότη μας!
του Νικολάου Π. Ευσταθίου
Επίσης το γεγονός της παραμονής των δύο λειψάνων στην Άρτα είναι απ’ το βιβλίο του πρωτοπρεσβυτέρου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας π. Ιωάννη Σκιαδόπουλου: «Άγιος Σπυρίδων- Η ιστορία του Ιερού Ναού και του πανίερου Λειψάνου», στη σελίδα 4, καταλήγει μετά από πολλές αιτιάσεις και ιστορικές αναφορές ότι: «Εμείς δεχόμαστε ανεπιφύλαχτα την εκδοχή ότι ο Καλοχαιρέτης οδήγησε το πλοιάριο με το πολύτιμο φορτίο στις εκβολές του ποταμού Πηνειού, φόρτωσε τα λείψανα
του Νικολάου Π. Ευσταθίου
Βιογραφία.
Ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Σπυρίδων, επίσκοπος Τριμυθούντος ο Θαυματουργός, έζησε τον 4ο αιώνα στην Κύπρο. Ήταν βοσκός στο επάγγελμα, έγγαμος και πατέρας μίας κόρης, της Ειρήνης. Όταν εκοιμήθη η γυναίκα του, ο Σπυρίδων αφιέρωσε πλέον τη ζωή του ολοκληρωτικά στο Θεό. Χωρίς να το επιδιώξει απέκτησε φήμη στη μεγαλόνησο και όταν εκοιμήθη ο επίσκοπος της πόλης της Τριμυθούντος, κοντά στη Σαλαμίνα, ομόφωνα οι πιστοί εξέλεξαν τον Σπυρίδωνα ως διάδοχό του. Παρά την τιμή
του Νικολάου Π. Ευσταθίου
Εικονογραφία
Μεγάλους εικονογραφικούς κύκλους με τον Άγιο Νικόλαο που διατηρούνται σήμερα αλλού περισσότερο κι αλλού λιγώτερο, συναντούμε σε πλήθος ναών σπαρμένων σ’ όλη σχεδόν την εδαφική περιοχή της Ελλάδος. Αναφέρουμε τον Άγιο Νικόλαο τον Κασνίτζη στην Καστοριά του 12ου αι. (σώζονται 3 μόνο σκηνές), τον Άγιο Νικόλαο της Κοζάνης Στις αρχές του 14ου αιώνα στον Άγ. Νικόλαο Ορφανό Θεσσαλονίκης, οκτώ σε μιαν εκκλησία της Κρήτης (Άγ. Νικόλαος στο Βρέλι). Από τις εκκλησίες του
του Νικολάου Π. Ευσταθίου
Βιογραφία
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ και άξιος θαυμασμού Άγιος Νικόλαος είχε ιδιαίτερη πατρίδα τα Πάταρα της Λυκίας, που ήταν παλαιότερα από τις επιφανείς πόλεις. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς και είχαν περιουσία να ζούν με άνεση, χωρίς όμως περιττές δαπάνες. Υπήρξαν για το παιδί τους υπόδειγμα γονέων που δεν ενδιαφέρονταν για δόξες και πλούτη. Επειδή κατά την βρεφική του ηλικία ο Νικόλαος έπρεπε να θηλάζει, έδειξε ο Θεός με θείο σημείο τι άνθρωπος θα γινόταν στο μέλλον. Συγκεκριμένα όλη την
του Νικόλαου Π. Ευσταθίου
Βιογραφία
Έζησε τον 3ο αιώνα στους χρόνους των ασεβών και σφοδρών διωκτών των Χριστιανών αυτοκρατόρων Δεκίου (249-251), Γάλλου (251-253) και Βαλεριανού (253-259). Σε νεαρή ηλικία, μετά το πρόωρο θάνατο του πατέρα του Γορδιανού, που ήταν χριστιανός, ο Μερκούριος κατετάγη στο τάγμα των Μαρτησίων και γρήγορα διακρίθηκε για την ανδρεία και τη γενναιότητά του. Κάποτε ο
Αφιέρωμα στην εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - καθηγητού
Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου είναι μια σημαντική θεομητορική εορτή, την οποία εορτάζουν με σεβασμό και λαμπρότητα οι ορθόδοξοι πιστοί σε όλο τον κόσμο. Καθιερώθηκε γύρω στον 6ο αιώνα στην Ιερουσαλήμ με βάση την αρχαία παράδοση της Εκκλησίας μας. Ο άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων (634-638) κάνει λόγο στα γραπτά του
Από το βιβλίο «Η Άρτα του πολέμου και της κατοχής»
Κώστα Χ. Βάγια, Δημάρχου Αρταίων - Έκδ. Μ/Φ Συλλόγου «Ο ΣΚΟΥΦΑΣ» 2004.
Έρευνα: Μπρέντας Απόστολος - Σπυριδάκη Μαρία
Αν μη τι άλλο και στα δύο στρατόπεδα η Παναγία ήταν η μεγάλη προστάτιδα του αγώνα. Αφενός στους Ιταλούς ήταν η Μαντόνα, εικονίτσες της οποίας είχαν κατά δεκάδες οι «κοκορόφτεροι» στις τσέπες τους, μαζί με τα αλβανικά λεκ, αφετέρου στους Έλληνες η Παναγία, τους χρωστούσε τη νίκη, για την προσβολή που έγινε στην
Συγκίνηση αισθάνονται όλοι οι Έλληνες, όταν καλούν στην μνήμη τους, αναμνήσεις από τα ένδοξα γεγονότα του 1940.
Ημέρα Εθνικής Ενότητας και υπερηφάνειας αποτελεί η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Ήταν η αρχή μιας εκστρατείας που όλοι τη λένε "Έπος". Ένδοξη σελίδα της μακραίωνης ελληνικής ιστορίας μας, που περιέχει σε αφθονία τα δύο στοιχεία που συνθέτουν την ιστορία.
Τα γεγονότα και το άρωμα της εποχής. Και τα μεν γεγονότα έχουν καταγραφεί από ιστορικούς
Ο Σπυρίδων Γκινάκας, υπήρξε ιεράρχης ευγενής και προσηνής σε όλους. Γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1871 και εφοίτησε στη Θεολογική Σχολή Χάλκης.
Το 1894 χειροτονήθηκε διάκονος, και υπηρέτησε με τον βαθμό αυτό στις Μητροπόλεις Ιωαννίνων και Πελαγωνείας μέχρι το 1900, οπότε και ανέλαβε επί Πατριάρχου Φωτίου την διεύθυνση του πατριαρχικού γραφείου Αλεξανδρείας. Αργότερα αφού επέστρεψε στην Ελλάδα και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Άρτης Γεννάδιο, διορίσθηκε ιεροκήρυκας του Ελληνικού
Συνέντευξη στην Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, 30 Σεπτεμβρίου 1991
Μνήμες και Μαρτυρίες από το '40 και την Κατοχή, σελ. 100-102
- Πως βγήκατε στο βουνό Μακαριώτατε ;
- Το 1942, με χειροτόνησε ο Δαμασκηνός..., μου έδωσε το οφίκκιο του Αρχιμανδρίτου και με τοποθέτησε και πάλι ως Εφημέριο, ως Εφημερεύο- ντα Ιεροκήρυκα ακριβέ- στερα, στον ’γιο Λουκά Πατησίων. Εκεί, κατά το διάστημα που ήμουν διάκονος ακόμη, είχα αναπτύξει μια δράση, ας την πω εθνική.
Αναλογιζόμενος
