Η Κυριακή του Θωμά στην Ι.Μ. Σύμης
Σήμερα 19η Ἀπριλίου 2026, Κυριακή τοῦ Θωμᾶ, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στόν Ὄρθρο, λειτούργησε καί κήρυξε τόν θεῖο λόγο στό Καθολικό τῆς Σταυροπηγιακῆς Ἱ. Μονῆς Ταξιάρχου Μιχαήλ τοῦ Ρουκουνιώτου Σύμης, μέ συλλειτουργούς του τόν Ἱεροεπιστάτη αὐτῆς Πρωτοπρ. π. Στέφανο Μακρῆ καί τόν Ἱεροδιάκονο π. Παῦλο Τερεζάκη. Τό μοναστηριακό ἀναλόγιο διακόνησαν μελιρρύτως οἱ καλλικέλαδοι Ἱεροψάλτες κ. Δημοσθένης Γιανναράς, μετά τοῦ υἱοῦ του κ. Μερκουρίου καί κ. Ἐλευθέριος Ξηράκης, ἐνῶ μεταξύ ἄλλων ἐκκλησιάστηκαν ὁ Δήμαρχος Σύμης κ. Ἐλευθέριος Παπακαλοδούκας καί ὁ Διοικητής Δ.Α.Ν. Σύμης Συνταγματάρχης κ. Νικόλαος Βλαστουδάκης.
Ἡ σημερινή Κυριακή εἶναι ἀφιερωμένη ἀπό τήν Ἐκκλησία στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μας καί παράλληλα στήν σωτήρια ὁμολογία περί τῆς ἀληθείας αὐτῆς, ἐκ μέρους τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐπισημαίνει, ὅτι ἡ πίστη δέν εἶναι πάντα εὔκολη. Ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς ζήτησε νά δεῖ γιά νά πιστέψει. Καί ὁ Χριστός δέν τόν ἀπέρριψε, τοῦ ἔδωσε αὐτό πού χρειαζόταν, ἀλλά ταυτόχρονα εἶπε: «Μακάριοι οἱ μή ἰδόντες καί πιστεύσαντες».
Στήν ζωή μας κι ἐμεῖς πολλές φορές ζητᾶμε ἀποδείξεις. Ὅμως ὁ Θεός μᾶς καλεῖ νά Τόν ἐμπιστευτοῦμε, ἀκόμη καί μέσα στήν ἀβεβαιότητα. Ἡ ἀληθινή πίστη γεννιέται στήν καρδιά πού ἀνοίγεται, ὄχι μόνο στά μάτια πού βλέπουν. Ὡστόσο τό γεγονός τῆς ψηλαφήσεως τοῦ Θωμᾶ, ἀποτελεῖ εὐεργεσία γιά τήν Ἐκκλησία καί γιά τόν καθένα μας, διότι ἐξαφανίζει κάθε ἀμφιβολία καί κάθε δισταγμό. Ἡ παραχώρηση αὐτή ἔγινε ἀπό τόν Ἀναστάντα Κύριο στόν ἀρχικῶς «ἀπιστοῦντα Μαθητῆ» καί Ἀπόστολό Του, ἐπειδή ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ θεμελιῶδες στοιχεῖο τῆς πίστεώς μας καί ἐπιβαλλόταν, πρωτίστως οἱ Ἀπόστολοι, οἱ ὁποῖοι προορίζονταν νὰ κηρύξουν «τὸ Εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει» καί νὰ κάνουν μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως ἀκριβῶς ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς, νά εἶναι ἱκανοὶ νὰ βεβαιώνουν μὲ πλήρη παρρησία καί μὲ ἀπόλυτη σιγουριά τήν Ἀνάσταση.
Ἔπρεπε λοιπὸν καὶ ὁ Θωμᾶς, ὡς Ἀπόστολος, νὰ δεῖ μὲ τὰ μάτια του καὶ νὰ ψηλαφήσει μὲ τὰ χέρια του τὸν ἀναστημένο Χριστό. Νὰ εἶναι καὶ αὐτός, ὡς αὐτόπτης μάρτυς καὶ αὐτήκοος, ἀπολύτως σίγουρος κήρυκας τῆς Ἀναστάσεως. Γιά τόν λόγο αὐτό, ὁ Ἀναστάς Κύριος ἀνταποκρίνεται ἄμεσα, φανεροῦται στόν Θωμᾶ καί ἀπευθυνόμενος σ’ αὐτόν, τόν καλεῖ νά ψηλαφήσει τίς πληγές ἀπό τούς ἥλους καί ἀπό τήν λόγχη, καί ἔτσι τόν ἀναγνωρίζει, σπεύδει καί Τόν προσκυνᾶ καί ὁμολογεῖ χαρούμενος, τήν σωτήριον ὁμολογία, «ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου».
Ἄς ἀκολουθήσουμε ἑπομένως τόν Θωμᾶ, καί ἄς δοξολογήσουμε τόν Ἀναστάντα Κύριο. Ἄς ἔχουμε πίστη ἀκράδαντη καί σταθερή, ὅτι ὁ σαρκωθείς Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, πού σταυρώθηκε γιά τίς ἁμαρτίες μας καί κατῆλθε μέχρι καί τόν Ἅδη, ὄντως ἀνεστήθη τήν τρίτη ἡμέρα, παρέχοντας στόν καθένα πού πιστεύει σέ Αὐτόν ζωή καί ἀφθαρσία, χαρά καί Ἀνάσταση.
