Εκδηλώσεις για την 205η επέτειο από την απελευθέρωση του Κάστρου των Σαλώνων

Μέσα στο πέλαγος των αιώνων και καθώς η πορεία του ανθρωπίνου γένους χαρασσόταν στις σελίδες της ιστορίας, η προσμονή για την έλευση του Μεσσία Λυτρωτή, αποτελούσε μια αχτίδα ελπίδας σε έναν σκοτεινό κόσμο.

Θεόπνευστες προφητείες διακήρυτταν στην απορφανισμένη ανθρωπότητα, ότι η προσδοκία της, για την απελευθέρωση από την τυραννία του θανάτου, θα εκπληρωνόταν.

« Ένα κλωνάρι θα φυτρώσει απ’ τον κορμό του Ιεσσαί κι ένα κλαδί θα ξεπροβάλλει από τις ρίζες του. Πάνω του θ’ αναπαύεται το Πνεύμα του Θεού, το πνεύμα αυτό που θα του δίνει σοφία και σύνεση… Κατά την ημέραν εκείνη ο ευλογημένος αυτός απόγονος του Ιεσσαί, ο Μεσσίας, θα εμφανισθή ως άρχων των εθνών και τα έθνη θα στηρίξουν σε αυτόν τις ελπίδες τους…»

Το χαρμόσυνο αυτό μήνυμα, που ακτινοβολεί ελπίδα, αποτύπωσε ο Ησαΐας, εκ των μεγαλυτέρων Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης, ο οποίος έδρασε σε μία πολύ δύσκολη περίοδο για τον Ισραήλ.

Με την προφητεία αυτή, δίνει σάρκα και οστά στην αιώνια μεγάλη προσμονή. Ο αναμενόμενος Μεσσίας δεν αποτελούσε μια ιδέα ή αφηρημένη έννοια αλλά θα ήταν πραγματικός τέλειος άνθρωπος και μάλιστα βασιλικής καταγωγής.

Θα είναι απόγονος του Δίκαιου Ιεσσαί, από την Βηθλεέμ, ο οποίος υπήρξε ο πατέρας του βασιλέως Δαυίδ! Ο ευαγγελιστής Ματθαίος, καταγράφοντας το γενεαλογικό δέντρο του Χριστού αποσκοπεί ακριβώς εκεί: να καταδείξει την εκπλήρωση αυτής της προφητείας.

Ο μνήστωρ Δίκαιος Ιωσήφ, ο άνθρωπος στον οποίο εμπιστεύθηκε ο Θεός την προστασία του παιδίου, αλλά και η ταπεινή Μαριάμ, είλκυαν την καταγωγή τους από τη βασιλική γενιά του Δαυίδ.

Η Βηθλεέμ αποτελούσε την πατρογονική τους πόλη, και έτσι οδηγήθηκαν τα βήματά τους εκεί, κατά την απογραφή που διέταξε ο Αύγουστος Καίσαρας.

Θεμέλιος λίθος στο κήρυγμα και την σκέψη του Ησαΐα ήταν η εμπιστοσύνη στον Θεό. Η ελευθερία του ανθρώπου, δεν θα αποκτηθεί με στρατιωτικές συμμαχίες και πολεμικές συρράξεις, αλλά με την επιστροφή του στον Κύριο.

Η μορφή του Μεσσία που σκιαγραφούσε στις προφητείες του, ταυτιζόταν με την ζωντανή ελπίδα για αποκατάσταση της ειρήνης.

Μιας ειρήνης ανώτερης, αγνής και θεόσδοτης.

Μιας ειρήνης χωρίς εγωιστικά ανθρώπινα συμφέροντα.

Μιας ειρήνης που δεν αποκτάται με υπογραφές σε παγκόσμιες συνθήκες.

Ο δοξολογικός ύμνος των αγγέλων, ενώπιον των άκακων αγραυλούντων ποιμένων πλησίον του βραχώδους σπηλαίου, εκεί όπου συνετελέσθη η αρχή της σωτηρίας του ανθρώπου, διακηρύττει τον εγκαινισμό αυτής της Ουρανοφανούς Ειρήνης.

Στο ταραχώδες παγκόσμιο γίγνεσθαι, όπου τα εγωιστικά κίνητρα κλιμακώνουν συνεχώς τις σκοτεινές και σκιώδης μορφές του πολέμου, το μήνυμα του Προφήτη είναι επίκαιρο όσο ποτέ.

Οι στρατιωτικές συμμαχίες, οι συρράξεις και οι διαπραγματεύσεις, αποτελούν απλά ένα παιχνίδι ανθρωπίνων συμφερόντων, που είναι πολύ μακριά από την έννοια της ευαγγελιζομένης ειρήνης, που φέρνει ο νεογέννητος Θεάνθρωπος.

Ο νηπιάσας απόγονος του Δαυίδ, αποτελεί την μοναδική φωτεινή ελπίδα σε έναν αποδομούμενο σκοτεινό και πολεμοσκέπαστο κόσμο. Ο Βασιλεύς της Ειρήνης Χριστός, εγκαινιάζει σήμερα έναν καινούριο κόσμο. Έναν κόσμο όπως τον περιγράφει στην προφητεία του ο Ησαΐας και αποπνέει ελπίδα:

« Τότε θα κάθεται ο λύκος παρέα με το αρνί, και θα κοιμάται ο πάνθηρας με το κατσίκι αντάμα.

Το μοσχαράκι και το μικρό λιοντάρι θα βόσκουνε μαζί, και το μικρό παιδί θα τα ποιμαίνει.

Η αγελάδα κι’ αρκούδα την ίδια θα‘χουνε βοσκή, και τα μικρά τους το ίδιο το λημέρι.

Ο λέων θα τρέφεται καθώς και το μοσχάρι με άχυρο… Κανένας δε θα προξενεί στον άλλο βλάβη ούτε κακό… Γιατί η γνώση του Κυρίου τον κόσμο θα σκεπάζει! » (Ησαΐας 11, 6-9)

Αυτή η Ειρήνη, η αναφαίρετη, η πάντα νουν υπερέχουσα ευχόμεθα να κυριαρχήσει στην ατομική και συλλογική μας ζωή, να χαρακτηρίσει τις σχέσεις ατόμων και λαών, ώστε όλοι, μονοιασμένοι και ειρηνεύοντες να βαδίσουμε στο ταπεινό σπήλαιο της Βηθλεέμ, ψάλλοντας τον Αγγελικό ‘Υμνο «δόξα εν υψίστοις Θεώ και εν ανθρώποις ευδοκία»!

Χρόνια σας Πολλά, ευλογημένα και υγιεινά, αγαπημένα μου πνευματικά παιδιά!

Με πατρική αγἀπη

† Ο ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β’