Η πανήγυρις του Μητροπολιτικού ναού Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Σύμης
Μέ τήν δέουσα ἐκκλησιαστική τάξη καί λαμπρότητα πανηγύρισε σήμερα Σάββατον 29η Αὐγούστου 2026 τήν Ἀποτομή τῆς Τιμίας Κεφαλῆς τοῦ Ἁγίου Προφήτου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, ὁ ὁμώνυμος Μητροπολιτικός Ἱ. Ναός τῆς Σύμης, προεξάρχοντος τοῦ Σεβ. Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Σύμης κ. Χρυσοστόμου, μέ τήν συμμετοχή πυκνοῦ ἐκκλησιάσματος.
Ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε εἰς τόν Ὄρθρον, εὐλόγησε τούς προσφερομένους Ἄρτους, ὡς καί τά Κόλλυβα τοῦ Ἁγίου καί τέλεσε τήν Θ. Λειτουργία, μέ συλλειτουργούς του, τόν Ἐφημέριον τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ καί Γεν. Ἀρχιερατικόν Ἐπίτροπον Πρωτοπρ. π. Στέφανον Μακρῆ, τόν Πρεσβ. π. Γεώργιον Κακακιόν καί τόν Ἱεροδιάκονον π. Παῦλον Τερεζάκη. Τά δέ Ἱ. Ἀναλόγια διακόνησαν σεμνοπρεπῶς καί μελιρρύτως, ὁ Πρωτοψάλτης τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱ. Ναοῦ κ. Δημοσθένης Γιανναρᾶς, μετά τοῦ υἱοῦ του Μερκουρίου, ὁ κ. Πανορμίτης Κακακιός καί ὁ κ. Ἐλευθέριος Ξηράκης, μεθ’ ἑτέρων.
Ὁ Σεβασμιώτατος, εὐαγγελιζόμενος τόν θεῖον λόγον ἀνεφέρθη στήν σεβασμία μορφή τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ἐπισημαίνων, ὅτι σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία στέκει μέ δέος ἱερόν, ἐνώπιον τοῦ μαρτυρίου τοῦ Τιμίου καί ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Ἡ ἑορτή τῆς Ἀποτομῆς της Τιμίας Κεφαλῆς του δέν εἶναι ἁπλῶς ἡ ἀνάμνηση ἑνός μαρτυρικοῦ τέλους. Εἶναι ἕνα ζωντανό κήρυγμα, ἕνα κήρυγμα πού δέν ἐκφωνεῖται μέ ἀνθρώπινα λόγια, ἀλλά γράφεται μέ αἷμα καί σφραγίζεται μέ τήν ὁλοκληρωτική προσφορά τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου στόν Θεό.
Ὁ Ἰωάννης εἶναι ὁ Πρόδρομος. Ἐκεῖνος πού προπορεύεται τοῦ Χριστοῦ, ἐκεῖνος πού ἑτοιμάζει τήν ὁδό Του καί καλεῖ τόν ἄνθρωπο νά ἐξέλθει ἀπό τή νύχτα τῆς ἁμαρτίας καί νά στραφεῖ πρός τό φῶς. Τό κήρυγμά του εἶναι σύντομο, αὐστηρό καί σωτήριο: Τό «Μετανοεῖτε», ἀποτελεῖ ἴσως τό βαθύτερο μήνυμα τῆς σημερινῆς ἡμέρας, καθ’ ὅτι ἡ μετάνοια, σύμφωνα μέ τό πνεῦμα τῆς Ἐκκλησίας, δέν εἶναι ἁπλῶς μία λύπη γιά τά λάθη μας. Δέν εἶναι ἕνας στιγμιαῖος συναισθηματικός συγκλονισμός. Εἶναι ἀλλαγή νοῦ καί ζωῆς, ἐπιστροφή τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Θεό. Εἶναι ἡ ἔξοδος ἀπό τόν ἑαυτό μας καί ἡ ἐπιστροφή στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ Πατέρα.
Καί αὐτή ἡ μετάνοια ἀρχίζει πάντοτε ἀπό τήν ἀλήθεια. Ὁ Τίμιος Πρόδρομος ὑπῆρξε ἄνθρωπος τῆς ἀληθείας. Δέν γνώριζε τήν διπροσωπία, δέν γνώριζε τόν συμβιβασμό. Δέν μέτρησε τήν ἀλήθεια μέ βάση τό ποιός στεκόταν ἀπέναντί του. Ἡ ἀλήθεια ἦταν γι’ αὐτόν πρόσωπο καί ζωή, ἦταν ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό καί ἐστάθη ἀπέναντι στήν ἀδικία μέ παρρησία. Δέν φοβήθηκε τόν Ἡρῴδη, διότι περισσότερο ἀπό τήν ἐπίγεια ἐξουσία φοβόταν νά προδώσει τήν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ. Τό γεγονός αὐτό ἐγείρει καί γιά ὅλους μας τό ἐρώτημα, γιά τό κατά πόσον ἀγαποῦμε τήν ἀλήθεια. Καί ὄχι τήν ἀλήθεια ὅταν μᾶς συμφέρει. Ὄχι τήν ἀλήθεια ὅταν δέν μᾶς κοστίζει. Ἀλλά τήν ἀλήθεια πού ἀπαιτεῖ μετάνοια, αὐτογνωσία, συγχώρηση, θυσία καί ἀγῶνα...
