Ο θεόπτης Μωϋσής ενώπιον της Αγίας Βάτου
Επί τη μνήμη του Θεόπτου Προφήτου Μωϋσέως στο Μικρό Δέρειο, του τέως Δήμου Ορφέως, τιμάται η Παναγία η “Ακατάφλεκτος Βάτος”, όμορφη εικόνα της οποίας αγιογραφήθηκε προ ετών στο φερώνυμο γραφικό Παρεκκλήσιο, που ανηγέρθη προνοία και δαπάναις της Ιεράς Μητροπόλεως σε λόφο που δεσπόζει του οικισμού μέσα σε ένα καταπράσινο και ειδυλλιακό τοπίο.
Αφ’ εσπέρας της εορτής, την 3η του μηνός Σεπτεμβρίου ε.έ., ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός προέστη της ακολουθίας του Εσπερινού ευλόγησε τους άρτους και μίλησε επίκαιρα αναφερόμενος στη ζωή του Θεόπτου Μωϋσέως, στην έξοδο του Ισραήλ από την Αίγυπτο, στη διάβαση της Ερυθράς θαλάσσης και στην τεσσαρακονταετή πορεία στην έρημο του Σινά προς τη Γη της Επαγγελίας.
Στη συνέχεια, ερμηνεύοντας τον θεολογικό συμβολισμό της “Ακαταφλέκτου Βάτου” σημείωσε ότι αυτή αποτελεί το σημαντικότερο πρότυπο της Θεοτόκου. Όπως η βάτος (θάμνος) εφλέγετο από τη φωτιά και δεν εκαίετο, έτσι και η Παναγία δέχθηκε το “πυρ της θεότητος” (τον Μονογεννή Υιό και Λόγο του Θεού) και παρέμεινε άφθορος, διευκρινίζοντας ότι, κατά τη διδασκαλια των Πατέρων της Εκκλησίας των πρώτων αιώνων, η φλόγα που είδε ο Μωυσής ήταν στην πραγματικότητα Άκτιστη Ενέργεια του Θεού. Ο Μωυσής ενώπιον της Αγίας Βάτου, ανυπόδητος για την ιερότητα του τόπου, γεύθηκε τις άκτιστες ενέργειες της Θεότητος.
Και κατέληξε ότι κατά την ορθόδοξη θεολογία ο ορισμός της σωτηρίας του ανθρώπου προσδιορίζεται από την συμμετοχή του στις άκτιστες ενέργειες του Θεού. Ομοίως στην ορθόδοξη θεολογία και υμνολογία η “Ακατάφλεκτος Βάτος” θεωρείται ως προεικόνιση της εκ Παρθένου γέννησης του Ιησού. Όπως η Βάτος που εφλέγετο χωρίς να καίγεται, ούτω και η Παναγία Παρθένος ως Θεοτόκος, γέννησε Ενσαρκωμένο Θεό παραμένοντας αδιάφθορη.
