Εγκύκλιος Χριστουγέννων 2024 Σεβ. Μητρ. Αργολίδος Νεκταρίου

Ναύπλιο, Χριστούγεννα 2024

Πρὸς

Τὸ Χριστεπώνυμο πλήρωμα

τῆς Ἱερὰς Μητροπόλεως Ἀργολίδος

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί,

Τὰ Χριστούγεννα εἷναι τὸ κέντρο ἑνὸς ἀπὸ τοὺς ἑορταστικοὺς κύκλους τῆς Ἐκκλησίας μᾷς (Γεννήσῃ, Πάθος-Ἀναστάσῃ, Ἀναλήψῃ, Πεντηκοστή). Οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας γράφουν γι' αὑτὴν ἱερὰ ἐγκώμια καὶ τῆς δινοῦν διάφορα ὀνόματα. Ὁ Θεὸς εἰσέρχεται στῇ ζωὴ μᾷς, μέσα στο χρόνο, μέσα στην ἱστορία, ὡς «ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς» (Ἆ' Τιμ. 2,5). Έτσι ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τὴν ὀνομάζει «Μητρόπολιν τῶν ἑορτῶν», ἐνῶ ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος τὴν ὀνομάζει «πρώτην ἑορτὴν» καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος «ἑορτὴ ἀναδημιουργίας» καὶ «Θεοφάνεια».

Ας υμνήσουμε μέ όλη τήν ψυχή μας καί ας δοξάσουμε τήν πρός εμάς  άμετρη φιλανθρωπία καί αγαθότήτά Τοῦ.  Ο Ιησούς Χριστός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση για να την αγιάσει καί νά τήν ανεβάσει στόν ουρανό. Έγινε Θεός ο άνθρωπος γιά νά κάνει τόν άνθρωπο Θεό, όπως λέει ο Μέγας Ἀθανάσιος. Ο Ιησούς Χριστός ενδύθηκε τήν ανθρώπινη  φύσῃ, προσέλαβε  τά αδιάβλητα πάθη (πεῖνα, δίψα, πόνο) χωρίς καταχρήσεις καί υπερβολές,  δηλαδή χωρίς ἁμαρτία.

Γράφει ὁ περίφημος Θεολόγος καὶ ἁγιογράφος Φώτης Κόντογλου: «πηγὲ πρόσφυγας στην Αίγυπτο, φασκιωμένος, ἀδύνατος, ὀρφανὸς καὶ φτωχός. Πρὶν μᾷς διδάξει με τὰ λόγια Τοῦ νᾷ κάνουμε ὑπομονὴ για τὰ κακὰ ποὺ μᾷς βρίσκουνε, μᾷς δίδαξε με τὴν κατατρεγμένη τῇ ζωὴ Τοῦ. Ἀπὸ τὸ παχνί άρχισε ὁ κατατρεγμός…

Έτσι ἔπρεπε νᾷ γίνει σε Κείνον ποὺ ἦρθε νᾷ παρηγορήσει τοὺς φτωχούς, νᾷ καλοτυχίσει τοὺς καταφρονεμένους, νᾷ χαροποιήσει τοὺς βασανισμένους, νᾷ δώσει ἐλπίδα στοὺς βασανισμένους. Ὁ Χριστὸς εἷναι ὁ Θεὸς ὁ ἀληθινός, γιατί ὅσοι τὸν πιστεύουν εἷναι πικραμένοι καὶ συντριμμένοι, ἐπειδὴ οἱ εὐτυχισμένοι καὶ οἱ καλοπερασμένοι δεν μπαίνουν στῇ στενὴ καὶ τεθλιμμένη στράτα ποὺ μᾷς ἔδειξε με τῇ ζωὴ Τοῦ καὶ τῇ διδαχὴ Τοῦ. Οἱ καλοπερασμένοι κὶ ὅσοι δεν εἷναι βασανισμένοι, πλάσανε θεοὺς καλοπερασμένους, τὸν Ἀπόλλωνα, τὸν Ἄρῃ, τὴν Αφροδίτη, τὸν Μωάμεθ κὶ ἄλλους. Ὁ Χριστὸς μᾷς ἦρθε στὸν κόσμο σᾶν ἄνθρωπος καὶ πηρὲ πάνῳ Τοῦ ὅλα τὰ βάσανὰ μᾷς, γενάμενος κατὰ τὴν σάρκα παράδειγμα αξεπέραστο για όλες τις δυστυχίες, για τοὺς φτωχούς ὁ φτωχός, για τοὺς ὀρφανοὺς ὁ ὀρφανός, για τοὺς πρόσφυγες ὁ πρόσφυγας, για τοὺς αδικημένους ὁ αδικημένος, για τοὺς συκοφαντημένους ὁ συκοφαντημένος, για τοὺς παραπεταμένους ὁ παραπεταμένος. Τριᾶντα χρόνια μοναχὰ ἔζησε στῇ γῆ καὶ δεν άφησε κανένα φαρμάκι χωρὶς νᾷ τ' απογευτεί, ἐξὸν ἀπὸ τὴν ἀρρώστια».

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, εὑρισκόμενος ὁ ἅγιος Ἱερώνυμος στο σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, μία Χριστουγεννιάτικη νύχτα, αναλογίστηκε τὸ μέγα μυστήριο. Θυμήθηκε τοὺς μάγους καὶ τὰ δῶρα ποὺ πρόσφεραν στο Χριστό. Καὶ τὸν ρώτησε:

-Ἐγὼ τι μπορώ νᾷ σου προσφέρω Κύριε;

-Τις αμαρτίες σου, Ἱερώνυμε…

 Ἃς αποθέσουμε κὶ ἐμεῖς τουτᾶ τὰ Χριστούγεννα στῇ φάτνη Τοῦ αὑτὸ ποὺ μᾷς ζητάει: Τις αμαρτίες μᾷς, τὰ πάθη μᾷς, τὸν πόνο μᾷς, τὰ δάκρυὰ μᾷς, τὰ φαρμάκια μᾷς. Ἀλλὰ καὶ τις ἐλπίδες μᾷς.

            «ἶνα ἡμᾶς ἐλευθερώσει…».

Με ολοκάρδιες ευχές πρὸς Χριστὸν Νηπιάσαντα

† Ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος