Τὸ κύριο ἔργο τοῦ ἱερέα

Αρχιμ. Ζαχαρίας του Έσσεξ

Σὲ ἕνα ἐρημητήριο στὴ Ρωσία ζοῦσε ἕνας Γέροντας μὲ δύο ὑποτακτικούς, ἕναν ἱερομόναχο καὶ ἕνα μοναχό. Στὸ γειτονικό τους χωριὸ ὁ ἱερέας κοιμήθηκε καὶ οἱ πιστοὶ ἔμειναν χωρὶς ἀκολουθίες. Ὁ Γέροντας αἰσθάνθηκε συμπόνια γιὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ ἔστειλε τοὺς ὑποτακτικούς του νὰ τοὺς διακονήσουν, ὥστε τὸ θέμα διευθετηθεῖ καὶ καλυφθεῖ ἡ κενὴ θέση. Στὸν κάθε ὑποτακτικὸ ἔδωσε διαφορετικὸ λόγο.

Στὸν μοναχὸ εἶπε: « Πήγαινε καὶ ἔχε στὸν νοῦ καὶ στὴν καρδιά σου ἀδιαλείπτως τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ », διότι μοναχὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἀναλαμβάνει μετάνοια ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πρῶτα γιὰ τὸν ἑαυτό του. ἔπειτα γιὰ ὅλον τὸν κόσμο.

Στὸν ἱερομόναχο ὅμως ὁ Γέροντας εἶπε: « Πήγαινε καὶ ἔχε ἀδιαλείπτως στὸν νοῦ καὶ στὴν καρδιά σου τὰ ὀνόματα τῶν ἐνοριτῶν », διότι τὸ κύριο ἔργο τοῦ ἱερέα εἶναι ἡ διακονία τοῦ λαοῦ ποὺ τοῦ ἀνέθεσε ν. ποιμαίνει ὁ Θεός.