Μνήμη του οσίου Συμεών του εν τω Θαυμαστώ όρει - Οσίου Κυριακού (24 Μαΐου)
Σήμερα, η αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του οσίου Συμεών του εν Θαυμαστώ όρει.
Ο Όσιος Συμεών έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστίνου Β’ (574 μ.Χ.). Καταγόταν από την Έδεσσα της Συρίας, αλλά γεννήθηκε στην περίφημη και δοκιμαζόμενη σήμερα, Αντιόχεια.
Σε ηλικία πέντε ετών έζησε τον τρομερό σεισμό που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της Αντιόχειας. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο πατέρας του Ιωάννης, λόγω κατάρρευσης της στέγης του σπιτιού τους. Η μητέρα του Μάρθα (4 Ιουλίου) όμως διασώθηκε, διότι απουσίαζε από την πόλη, όπως και ο Συμεών, ο οποίος είχε πάει να προσκυνήσει στο ναό του Αγίου Στεφάνου. Έκτοτε, με επιμέλεια και φόβο Θεού, η Μάρθα ανέτρεφε και μεγάλωνε το γιο της.
Αργότερα ο Συμεών, σε ώριμη νεανική ηλικία, μετέβη στη Σελεύκεια, κοντά στο όρος του χωριού Πίλασα, σε κάποιο φημισμένο μοναστήρι όπου μόναζε ένας σπουδαίος και έμπειρος ασκητής, ο Ιωάννης. Κοντά του ο Συμεών μελέτησε σε βάθος τις Άγιες Γραφές και ασκήθηκε στην προσευχή και την ταπεινοφροσύνη. Γρήγορα έγινε παράδειγμα μίμησης και για τούς άλλους αδελφούς της Μονής.
Όμως ο διάβολος, ο οποίος μισεί το καλό και την πνευματική πρόοδο των ανθρώπων, έβαλε κάποιο φθονερό συμμοναστή του να τον σκοτώσει με μαχαίρι, αλλά από θαύμα το χέρι του ξεράθηκε επί τόπου. Ο αμνησίκακος Συμεών όχι μόνον δεν θύμωσε, αλλά και προσευχήθηκε θερμά στον πανσθενουργό Κύριο να θεραπεύσει τον πνευματικό αδελφό του, όπως και έγινε.
Αργότερα, ο Όσιος αποσύρθηκε στο Θαυμαστό Όρος σ’ έναν τόπο όπου υπήρχαν μόνο ξερόλιθοι. Εκεί έζησε σκληρή ασκητική ζωή επί σαράντα πέντε έτη. Κοιμήθηκε ειρηνικά και αξιώθηκε της αιωνίου μακαριότητας το 590 μ.Χ., σε ηλικία ογδόντα πέντε ετών.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Όσιος Συμεών αξιώθηκε του χαρίσματος της προοράσεως και της θεραπείας ασθενειών. Έτσι, προανήγγειλε την κοίμηση του διδασκάλου του, την κοίμηση του Αρχιεπισκόπου Εφραίμ (545 μ.Χ.), τους σεισμούς της Αντιόχειας και Κωνσταντινουπόλεως (557 μ.Χ.) και άλλα γεγονότα.
Μνήμη του οσίου Κυριακού
Δυστυχώς, δεν μας είναι γνωστά ο βίος και η εποχή ακμής του. Όμως, λίγο έξω και βόρεια της κοινότητας Ευρύχου, όπου και η προσωρινή έδρα της Μητροπόλεως Μόρφου, σώζεται ναός προς τιμήν του, που χρονολογείται στα τέλη του 15ου αιώνα, καθώς και εικόνα του της ιδίας εποχής. Ο τάφος του Οσίου είναι κτιστός, προσαρτημένος στο ναό, όπου και η εικόνα του. Σύμφωνα με την επιγραφή είναι έργο του Λαυρεντίου αρχιδιακόνου, του 1807.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι εκεί ασκήτευσε και εκοιμήθη ο Άγιος Κυριακός, πολύ δε πιθανόν να έζησε κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Κύπρο. Η τιμία κάρα και τεμάχια του ιερού λειψάνου του Οσίου Κυριακού φυλάσσονται σήμερα στους ναούς της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Γεωργίου της Ευρύχου.
Για ακόμη μια φορά, οι Άγιοι της πατρίδας μας αναδεικνύονται συμπαραστάτες και βοηθοί στην αντιμετώπιση των δυσκολιών, που μας επιφυλάσσει η καθημερινότητα της ζωής μας. Έχουμε συνείδηση, παρά την τυχόν ελλειματικότητά μας το του υμνογράφου:
«Ἐὰν μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον τὸν τῆς ψυχῆς, μάτην κοπιῶμεν· πλὴν γὰρ αὐτοῦ, οὐ πρᾶξις, οὐ λόγος τελεῖται». (Ὄρθρος, Ἀντίφωνον Β´. Ἦχος Βαρὺς).
Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
