Μνήμη του Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου - Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ορέστου (10 Νοεμβρίου)

Η αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου.

Ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης γεννήθηκε γύρω στο 1840 στα Φάρασα της Καππαδοκίας. Οι γονείς του πτωχοί, αλλά πλούσιοι σε αρετές, του προσέφεραν χριστιανική ανατροφή μέχρι τον πρόωρο θάνατό τους.

Σε ηλικία 26 περίπου ετών πήγε στη Μονή Φλαβιανών του Τιμίου Προδρόμου, όπου αργότερα εκάρη μοναχός και από Θεόδωρος, που ήταν το κοσμικό του όνομα, μετονομάσθηκε Αρσένιος.

Στη συνέχεια, χειροτονήθηκε διάκονος στα Φάρασα, με σκοπό να μάθει ελληνικά γράμματα στα παιδιά. Κατόπιν, σε ηλικία τριάντα ετών χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη στην Καισάρεια.

Ο Άγιος Αρσένιος θεράπευε απροσωπόληπτα τον ανθρώπινο πόνο σε Χριστιανούς και Μουσουλμάνους. Ζούσε με αυταπάρνηση. Διαφύλαξε το ποίμνιό του τόσο από τους Τούρκους, για να μην αλλαξοπιστήσει, όσο και από τους προβατόσχημους λύκους, που προσπαθούσαν με αιρετικές δοξασίες να αλώσουν την ποίμνη του Χριστού.

Έζησε πολλές πνευματικές εμπειρίες μέσα από τη ζωντανή πίστη και τη θερμή προσευχή. Αξιώθηκε από το Θεό της πληροφορίας ότι ο ελληνικός πληθυσμός της περιοχής του θα έφευγε από τη Μικρά Ασία για την Ελλάδα στις 14 Αυγούστου το 1924, με την ανταλλαγή των πληθυσμών και γνώριζε εκ των προτέρων για την κοίμησή του. Επιτέλεσε αναρίθμητα θαύματα με τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος και εν ζωή και μετά θάνατο.

Σύμφωνα με το απολυτίκιό του, αναδείχθηκε σκεύος τίμιο του Παρακλήτου και παράδειγμα Οσίου και Αγίου που γέννησε ο 20^ός αιώνας. Για τη ζωή του έχει γράψει ο σύγχρονος Άγιος, ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, που μικρό παιδάκι στα Φάρασσα, τον είχε βαπτίσει ο Άγιος Αρσένιος.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ορέστου

Η αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αποστόλων Ολυμπά, Ροδίωνος, Σωσιπάτρου και Τερτίου εκ των εβδομήκοντα και του μάρτυρος Ορέστου.

Ο Άγιος Ορέστης καταγόταν από τα Τύανα της Καππαδοκίας. Επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού, ο ηγεμόνας Μάξιμος προσπάθησε με ποικίλους τρόπους να τον δελεάσει για να αρνηθεί τον Ιησού Χριστό. Ο ηγεμόνας τον ρώτησε, «Γιατί αρνείσαι να ασπαστείς τη λατρεία που με τόση ευλάβεια ακολουθούν οι σεπτοί μας αυτοκράτορες;» Κι ο Ορέστης δε δίστασε να του απαντήσει ότι δεν του ήταν δυνατόν να παραδεχτεί κανένα άλλον αυτοκράτορα, πέρα από τον έναν αληθινό Παντοκράτορα Θεό. Και μ’ ένα φύσημά του στα είδωλα, τα έκαμε κορνιαχτό.

Αμέσως, ο Μάξιμος διέταξε και τον έδεσαν πάνω σε ένα ατίθασο άλογο, που έσυρε τον Άγιο πίσω του και το οποίο σταμάτησε μόνο αφού διένυσε εικοσιτέσσερα μίλια. Με αυτόν το μαρτυρικό τρόπο ο Άγιος Ορέστης παρέδωσε το πνεύμα στον Κύριο.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου