Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Φωκά, Επισκόπου Σινώπης - Φωκά του κηπουρού (22 Σεπτεμβρίου)

Η Εκκλησία σήμερα, τιμά τη μνήμη των αγίων μαρτύρων Ισαάκ και Μαρτίνου και του αγίου Ιερομάρτυρα Φωκά επισκόπου Σινώπης.

Ο Άγιος Φωκάς ήταν από τη Σινώπη του Εύξεινου Πόντου. Οι γονείς του Πάμφιλος και Μαρία του μεταλαμπάδευσαν παιδιόθεν τη φλόγα της αγνής Πίστης και τη θερμή ευσέβειά τους. Ο Φωκάς, από μικρό παιδί, εντρυφούσε με ζήλο στην ανάγνωση των Γραφών. Διακρινόταν για την αγάπη που είχε προς το Θεό, αλλά και προς τους συνανθρώπους του.

Είχε πάντα οδηγό τα θεόπνευστα λόγια της Αγίας Γραφής: «Ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει,… ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τὴ σκοτίᾳ ἐστί» (Α’ Επιστολή Ιωάννου, 2, 10-11). Εκείνος δηλαδή που αγαπά τον αδελφό του μένει μέσα στο πνευματικό και ηθικό φως, ενώ εκείνος που μισεί τον αδελφό του μένει μέσα στο πνευματικό και ηθικό σκοτάδι.

Ο Άγιος Φωκάς αναδείχθηκε Επίσκοπος Σινώπης και ευτύχησε να έχει το χάρισμα της επιτέλεσης θαυμάτων στο όνομα του Τριαδικού Θεού. Ανέπτυξε έντονη ιεραποστολική δραστηριότητα στην περιοχή της Επισκοπής του, γεγονός που δεν πέρασε απαρατήρητο σε κάποιους φανατικούς ειδωλολάτρες, οι οποίοι τον συνέλαβαν και τον έριξαν σε καυτό λουτρό, όπου και παρέδωσε το πνεύμα του, επί αυτοκράτορος Τραϊανού (98 – 117 μ.Χ.).

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Φωκά του κηπουρού (22 Σεπτεμβρίου)

Ο Άγιος Φωκάς ο κηπουρός καλλιεργούσε με επιμέλεια το κήπο που διατηρούσε και ζούσε από τα λίγα εισοδήματα που έπαιρνε από την πώληση των αγαθών. Ασκούσε στη ζωή του την ολιγάρκεια και την αυτάρκεια, ώστε να έχει την ευχέρεια να βοηθά και τους φτωχούς συνανθρώπους του, και παράλληλα, να μελετά την Αγία Γραφή, για να γνωρίσει το Λόγο του Θεού και να ενισχυθεί πνευματικά από τη μελέτη της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.

Ο Άγιος Φωκάς ο κηπουρός αξιολογούσε την ψυχή του ως πνευματικό κήπο και προσπαθούσε να την καλλιεργεί συνέχεια, ώστε να μη γεμίσει με πνευματικά αγκάθια. Το ίδιο προσπαθούσε να πράττει και με τους χριστιανούς που έρχονταν κοντά του για πνευματική ωφέλεια, ιδιαίτερα όταν άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός. Με την ταπείνωση και την προσευχή προσέλκυσε και απίστους να ασπαστούν την εν Χριστώ διδασκαλία.

Όπως ήταν φυσικό, ένεκα φθόνου, για την όλη πνευματική του δραστηριότητα, ο Άγιος Φωκάς καταγγέλθηκε και καταδικάστηκε σε δι’ αποκεφαλισμού θάνατο, τον οποίο δέχθηκε με πίστη και θάρρος.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου