Καί ὄντως, τό Ἔαρ μετεστράφη, καθώς οἱ ἀνοιξιάτικες πνοές δέν ἀναμιγνύονται μέ τά εὐώδη «Χαῖρε», τῆς Μάνας τοῦ Ἔαρος, τῆς Μάνας τοῦ Ἔθνους μας, τῆς Γλυκυτάτης Μάνας, τῆς στοργικῆς, τῆς μυριαγαπημένης, τῆς χιλιοϋμνημένης, τῆς Παναγίας μας, τῆς Σκέπης καί Καταφυγῆς, τῆς Γιάτρισσας καί Θεραπεύτριας, τῆς Ἀπαντοχῆς καί Προστασίας μας…
Καί ὄχι, ἀδελφοί, Χαιρετισμοί μέ ἕναν ψάλτη ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ!!!
Ποῦ εἶναι ὁ Λαός, ὁ ἀποκλεισμένος καί παραγκωνισμένος, νά σείση τούς
του Γαβριήλ Λεπενιώτη
Πιέσεις δέχεται από διάφορες κατευθύνσεις ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, για την θέση της Ελλαδικής Εκκλησίας απέναντι στον κίνδυνο μετάδοσης του Κορωναϊού.
Αύριο, συνεδριάζει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, προκειμένου να πάρει αποφάσεις για το φλέγον θέμα που έχει προκύψει.
Ήδη, Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, αλλά και του Οικουμενικού Πατριαρχείου έχουν δηλώσει τις
Κείμενο του Ιωάννη Α. Σαρσάκη (Καστροπολίτη)
Την φράση «Αυτοκρατορικό Διδυμότειχο» που επέλεξα να ονομάσω το παρόν κείμενο, δανείστηκα από τον μεγάλο Βυζαντινολόγο Γκιόργκ Οστρογκόρσκι[1], ο οποίος την χρησιμοποίησε, αναφερόμενος σε γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην εν λόγω Καστροπολιτεία, κατά την Παλαιολόγια εποχή (13ος – 14ος αιώνας). Παρακάτω θα αποδείξουμε, ότι το Διδυμότειχο είναι διαχρονικά συνυφασμένο μ’ ένα αξιοσημείωτο αυτοκρατορικό παρελθόν, το οποίο δεν
π. Παύλος Παπαδόπουλος
Όχι πότε φώναξες, όχι πότε διαμαρτυρήθηκες για το δίκιο σου, όχι πότε τα έβαλες με όλους και όλα…αλλά πότε προσευχήθηκες; αυτό σε ρωτώ.
Όχι πότε έκλαψες από εγωισμό…αλλά πότε έκλαψες από μετάνοια;
Αυτό σε ρωτώ, γιατί ξέρω ότι προτιμάς να φωνάζεις, να διαμαρτύρεσαι, να υπερασπίζεσαι τα δίκια σου κι όμως ίσως ποτέ σου δεν γονάτισες στην προσευχή σου.
Ίσως δεν έχεις προσευχηθεί και ποτέ σου… όμως κατα τ’ άλλα υποστηρίζεις ότι ενεργείς στο όνομα του Θεού.
Μήν χάσετε τόν ἀποκαλυπτικό Στύλο Ὀρθοδοξίας πού κυκλοφορεῖ σήμερα Σάββατο 14 Μαρτίου
ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ
Ὁ «Στύλος Ὀρθοδοξίας» καὶ οἱ ἐκδόσεις «Ἀγαθὸς Λόγος» προσφέρουν στοὺς χιλιάδες ἀναγνῶστες τους τὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο (Κανόνας καὶ χαιρετισμοί). Καὶ μαζὶ ἕνα ἐκ τῶν τριῶν πολὺ ἐπίκαιρων βιβλίων ποὺ ἀναφέρονται στὸν ἠρωϊσμὸ καὶ τὴν λεβεντιὰ τῶν Ἑλλήνων «Παιδείας Ἐπανάστασης» καὶ «Ρωμηοὶ καὶ Γκραικύλοι» τοῦ Δημήτρη Νατσιοῦ καὶ ἡ «Ἱστορία τοῦ ἑλληνικοῦ Ἔθνους» τοῦ
Παύλου Α. Κυρατσή
Είναι βλασφημία το λιγότερο, ακόμη και σήμερα να λέμε, νααναρωτιόμαστε, εάν η Θεία και Ιερά Κοινωνία. Μεταδίδει μικρόβια!!
Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, μεταδίδει μικρόβια και ασθένειες!! Ο tempora, o mores!!!
Η Θεία Κοινωνία, αγαπητοί
του π. Αντωνίου Χρήστου
Αγαπητοί αναγνώστες, αφού σας ευχηθούμε καλό Στάδιο, γιατί είναι το πρώτο μας άρθρο μπροστά στη περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής που ξεκίνησε, να σας εξομολογηθούμε ότι προβληματιστήκαμε πολύ για το θέμα που θα μας απασχολούσε στη σημερινή στήλη μας! Από τη μία η πνευματική περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής που έχει τόσα θέματα και ζητήματα που μπορεί να ασχοληθεί κανείς, αλλά από την άλλη πως να αδιαφορήσουμε και να αφήσουμε ασχολίαστα τα τρέχοντα ζητήματα; Από
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η Αγία μας Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία καθόρισε, ως όφειλε, επακριβώς τα όρια της αλήθειας και της πλάνης, διότι πιστεύει ότι η αλήθεια είναι συνώνυμη με τη σωτηρία. Οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων περιχαρακώνουν την βιβλική αλήθεια και την αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας μας, ώστε να αποτελούν την αλάνθαστη πυξίδα πλεύσης του νοητού σκάφους της ως τα έσχατα της ιστορίας.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η Α΄ Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη στην μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας μας. Σύμπασα η Εκκλησία εορτάζει με κάθε λαμπρότητα, με κύριο χαρακτηριστικό του εορτασμού την περιφορά των ιερών εικόνων και την ανάγνωση του Συνοδικού της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου σε όλους τους ναούς.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας όρισαν να εορτάζεται η ημέρα αυτή σε ανάμνηση
Στο κατώφλι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής,
Εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα 2000, σ. 39-52.
Με τη χάρη του Θεού, αγαπητοί αδελφοί, εισερχόμαστε στην ιερή περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Ονομάζεται και είναι πράγματι στάδιο πνευματικό. Και οι πιστοί, που καλούμαστε να εισέλθουμε σ' αυτό για να αγωνιστούμε, είμαστε οι αγωνιστές «τοῦ καλοῦ ἀγῶνος τῆς πίστεως» (Α΄ Τιμ. 6,12). Οι αθλητές του πνεύματος. Οι στρατιώτες του Ιησού Χριστού ( Β΄Τιμ. 2,3,5).
Πάντοτε αγωνιζόμαστε οι χριστιανοί. Η
