H μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρα Αλκίσωνος στην Ιερά Μητρόπολη Νικοπόλεως & Πρεβέζης

Στο Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους στην Πρέβεζα αντί στα ερείπια της Βασιλικής, (λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών) τιμήθηκε ο Άγιος Ιερομάρτυς Αλκίσων, Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Ομολογητού.

Στον Πανηγυρικό Αρχιερατικό Εσπερινό χοροστάτησε ο επιχώριος Μητροπολίτης Νικοπόλεως κ. Χρυσόστομος, με την συμμετοχή πλειάδος κληρικών και πλήθους πιστών.
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Αλκίσονας, έδρασε στη Νικόπολη τον 6ο μ.Χ. αιώνα ως Επίσκοπος και Μητροπολίτης της.

Η Βασιλική Β Αλκίσωνος, ο μητροπολιτικός ναός της Νικόπολης, βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της πόλης και χρονολογείται στα μέσα του 5ου αι. Πρόκειται για μεγάλων διαστάσεων πεντάκλιτη βασιλική, με βοηθητικά προκτίσματα στα νοτιοδυτικά και επιμήκη μνημειακή στοά στο δυτικό τμήμα της. Στο μέσο περίπου του κεντρικού κλίτους διατηρείται αποσπασματικά ο άμβωνας. Τα δάπεδα κοσμούνταν με μαρμαροθετήματα σε ποικίλα σχέδια, ενώ ψηφιδωτά κοσμούσαν το νάρθηκα, το τρίστωο αίθριο και χώρους των προκτισμάτων.

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΑΛΚΙΣΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ

Στα χρόνια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αναστασίου Α΄ (491-516) στη μητρόπολη της Αποστολικής Εκκλησίας της Νικοπόλεως αρχιεράτευε ο Αλκίσων, ένας από τούς πλέον διακεκριμένους ιεράρχες της εποχής. Ήταν στολισμένος με τις χάριτες του Αγίου Πνεύματος και ποίμαινε τούς χριστιανούς του με μοναδικό γνώμονα την εν Χριστώ σωτηρία τους.

Στα πλαίσια αυτά μερίμνησε και για την ανέγερση μεγάλης βασιλικής (ναού) πού μέχρι σήμερα φέρει το όνομά του.

Δυστυχώς όμως επρόκειτο να δοκιμαστεί στη ζωή του. Διότι συνέβη ό Αυτοκράτορας Αναστάσιος, παρά τις άλλες ικανότητές του, να παρεκκλίνει από την ορθόδοξη Πίστη, ακολουθώντας τούς αντιχαλκηδονίους αποσχιστές Σεβήρο και Φιλόξενο.

Με το διάταγμά του (γνωστό στην εκκλησιαστική Ιστορία ως «Τύπος του Αναστασίου» δεν δεχόταν την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας (481) και εξαπέλυσε διωγμό εναντίον των Ορθοδόξων Επισκόπων.

Μεταξύ εκείνων πού υποτάχθηκαν στα κελεύσματα του «Τύπου» ήταν και ο Θεσσαλονίκης Δωρόθεος, Έξαρχος του Ιλλυρικού και Εκκλησιαστικός Προϊστάμενος και του Αλκίσωνος.

Έτσι ό μητροπολίτης Νικοπόλεως κλήθηκε εκ των πραγμάτων να αντιμετωπίσει τις απειλές του βασιλιά και τις «συστάσεις» τού Θεσσαλονίκης. Αν έλαβε λοιπόν πρωτοβουλίες για την προάσπιση της ορθοδόξου πίστεως, με συμμάχους μερικούς επισκόπους του Ιλλυρικού και τον πάπα Ρώμης Ορμίσδα (πού όμως ήταν υπόδουλος στους Γότθους και λίγα πράγματα μπορούσε να κάνει).

Συγκάλεσε λοιπόν στη Νικόπολη (το 512) Σύνοδο, στην οποία έλαβαν μέρος 40 επίσκοποι τού Ιλλυρικού και με αποφασιστικότητα καταδίκασαν τον «Τύπο του Αναστασίου», μη λαμβάνοντας υπόψη τις απειλές του ιδίου και του Θεσσαλονίκης Δωροθέου. Ή στάση του Αλκίσωνα έδωσε θάρρος σε πολλούς ορθοδόξους ποιμένες και μοναχούς σε όλη την αχανή αυτοκρατορία, με αποτέλεσμα να αξιώσουν από τν αυτοκράτορα τη σύγκληση νέας Συνόδου για να βρεθεί λύση. Αυτή συγκλήθηκε το έτος 516 στην Ηράκλεια της Θράκης παρουσία περισσότερων από 200 αρχιερέων, με διακρινόμενο και εκεί τον Αλκίσωνα. Πλην όμως ο δόλιος βασιλιάς, φοβούμενος τις αποφάσεις της, όχι μόνο δεν επέτρεψε να συνεδριάσουν, αλλά συνέλαβε τούς αρχιερείς και τούς υπέβαλε σε κακουχίες, εκδηλώνοντας εντονότερη την οργή του κατά του Αλκίσωνος, τον όποιο φυλάκισε στην Κωνσταντινούπολη επί πέντε μήνες.

Εκεί δοκίμασε ποικίλες πιέσεις, βασανισμούς, μαστιγώσεις, δείχνοντας υπομονή και καρτερία. Αλλά λόγω και της γεροντικής του ηλικίας δεν άντεξε περισσότερο. Και το επόμενο έτος (517) παρέδωσε στη φυλακή το πνεύμα του στον Κύριο, αναδειχθείς φλογερός ομολογητής της ορθοδόξου Πίστεως και μέγας αγωνιστής.

Αμέσως μετά την κοίμησή του οι επίσκοποι και ιερείς της Μητροπόλεώς του τον ονόμασαν «εν Αγίοις Πατέρα» τους σε επιστολή προς τον πάπα Ρώμης.

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με την Ακολουθία του Όρθρου και της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Νικοπόλεως & Πρεβέζης κ. Χρυσοστόμου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους στην Πρέβεζα.