Ο Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου Μακαριστός Τίτος Ματθαιάκης (04.09.1991)
Ο αείμνηστος Μητροπολίτης πρ. Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου Τίτος Α΄ Ματθαιάκης, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 14 Σεπτεμβρίου 1914. Το κατά κόσμον όνομα ήταν Κωνσταντίνος.
Η οικογένεια του προσέφερε στην Εκκλησία άλλους δυο Αρχιερείς, τον αδελφόν του, Μητροπολίτη Ν. Ιωνίας μακαριστό, Τιμόθεο και τον ανιψιό του, Μητροπολίτη Τριφυλίας, μακαριστό Στέφανο.
Σπούδασε στο Ιεροδιδασκαλείο Κορίνθου και στην συνέχεια στην Θεολογική Σχολή Αθηνών, ενώ συγχρόνως εργαζόταν ως Διδάσκαλος σε διάφορα σχολεία των Αθηνών και ως αντιγραφεύς των συγγραμμάτων του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Ακαδημαϊκού Χρυσοστόμου Α΄ Παπαδόπουλου.
Το έτος 1935 χειροτονήθηκε Διάκονος, τη εντολή του τότε Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου, υπό του τότε Βοηθού Επισκόπου Ταλαντίου Παντελεήμονος του μετέπειτα Θεσσαλονίκης.
Το έτος 1937 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και προχειρίσθη σε Αρχιμανδρίτη υπό του Αθηνών Χρυσοστόμου Α΄ και διορίσθηκε Εφημέριος, Ιεροκήρυκας και Ι. Προϊστάμενος διαδοχικώς εις τους Ι. Ναούς, Αγίας Φωτεινής Ν. Σμύρνης, Αγίου Γεωργίου Καρύτση και Αγίου Παντελεήμονος Αχαρνών.
Κατά το Ελληνο-ιταλικό πόλεμο (1940-41) προσέφερε τις Στρατιωτικές του υπηρεσίες ως Στρατιωτικός Ιερεύς στο Αλβανικό Μέτωπο, καθώς επίσης και μετά την απελευθέρωση της Πατρίδος μας εκ των στρατευμάτων κατοχής.
Την 11ην Δεκεμβρίου 1957 η Εκκλησία, αμείβουσα για την εν γένει προσφορά του, ανέδειξε αυτόν σε Μητροπολίτη Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου.
Η χειροτονία του έγινε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Θεόκλητο.
Κατά την Ποιμαντορία του εις την ακριτική Μητρόπολη Παραμυθίας, επέδειξε απαράμιλλο δραστηριότητα εις όλους τους τομείς του Ποιμαντορικού έργου, κατέβαλε δε προσπάθειες για την επισκευή των, κατά την διάρκεια του Ανταρτοπόλεμου (1946-49) καταστραφέντων Ι. Ναών, ως και για την ανέγερση νέων.
Στην Ιερά Μητρόπολη Παραμυθίας ο μακαριστός Τίτος παρέμεινε μία 10ετιαν, μέχρι του Δεκεμβρίου του έτους 1967, οπότε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από της ενεργού υπηρεσίας.
Μετά την παραίτηση του ο αείμνηστος Ιεράρχης ασχολήθηκε με την συγγραφή Θεολογικών έργων με κορυφαία την «Εξομολογητική» καθώς και τα περί Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως, συγγράμματα του.
Επίσης υπήρξε ο πρώτος βιογράφος των Αγίων Νεκταρίου και Νικολάου του Πλανά του οποίου διετέλεσε πνευματικό τέκνο.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 1991, αιφνιδίως, εξεδήμησε εις Κύριον, αφήνοντας την τελευταία του πνοή στα χέρια του αυταδέλφου του, Μητροπολίτου Ν. Ιωνίας και Φιλαδελφείας Τιμοθέου.
Η εξόδιος ακολουθία εψάλλει στον Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Αναργύρων Ν. Ιωνίας, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Σεραφείμ, παρουσία του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παρθενίου και πλειάδος Αρχιερέων και Κληρικών.
Η ταφή έγινε στο Κοιμητήριο της Ν. Φιλαδέλφειας.
