Προσκυνηματική παράκληση νέων στό σπήλαιο τῶν Πατέρων Βάρασοβας Ναυπακτίας
Τήν Παρασκευή 9 Αὐγούστου, μιά ὁμάδα νέων ἀπό τήν περιοχή Χάλκειας Ναυπακτίας, καί ὄχι μόνο, μέ τήν συνοδεία ὁδηγῶν καί μέ ἐπικεφαλῆς τόν π. Καλλίνικο Γεωργᾶτο, ἀνέβηκαν (ἀναρριχήθηκαν) στό σπήλαιο τῶν Πατέρων τῆς Βαράσοβας, προκειμένου νά τελέσουν τήν ἱερά Παράκληση, κάτι πού ἐπαναλαμβάνεται τά τελευταῖα χρόνια.
Οἱ συνθῆκες ἀνάβασης - ἀναρρίχησης ἦταν συνθῆκες ...ἐρήμου. Μέ 35 βαθμούς ὑπό σκιά καί μέ ἀπόλυτη ἄπνοια, οἱ προσκυνητές αἰσθάνθηκαν ἔστω καί γιά τό σχετικά σύντομο διάστημα τῆς ἀνάβασης τί σημαίνει προσκύνημα σέ σπήλαιο τῆς ἐρήμου.
Μέ μερικές στάσεις ἔφθασαν σέ διπλάσιο ἀπό τόν προβλεπόμενο χρόνο στό εὐλογημένο σπήλαιο, μνημεῖο τοῦ λεγομένου Ἁγίου Ὄρους τῆς Αἰτωλίας, ἁλυσίδα τῆς σειρᾶς Μοναστηριῶν, Σκητῶν, Σπηλαίων στά ὁποῖα ζοῦσαν μοναχοί πού ὑμνοῦσαν τόν Θεό.
Στό σπήλαιο διασώζονται τοιχογραφίες μέ παραστάσεις τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Χρηστοῦ, τῆς Πεντηκοστῆς, τῶν ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης, τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.
Οἱ νέοι ἔψαλαν τό τροπάριο τῆς Μεταμορφώσεως κάτω ἀπό τήν ἀρχαία τοιχογραφία τῆς Μεταμορφώσεως, καί τήν ἱερά Παράκληση (ἰδιαιτέρως ὑπέρ τῶν προσκυνητῶν Χρήστου, Δημητρίου, Θεοδώρου, Μιχαήλ, Ἑλένης, Φωτίου, Ἀντωνίου, Ἀγγέλου, Γεωργίου, Ἰωάννου, Παναγιώτου, Ἀντωνίου, Νικολάου, Κωνσταντίνου, Γεωργίου, Νικολάου, Γεωργίου, Χαραλάμπους καί ὑπέρ «τῶν δι' εὐλόγους αἰτίας ἀπολειφθέντων» φίλων τους), μέσα στό σπήλαιο, στραμμένοι πρός τήν ἀνατολή. Κάτω ἀπό τά πόδια τους ἦταν ἡ πανέμορφη Χάλκεια καί ἡ Ἰόνια ὁδός καί ἀπέναντι τά βουνά τῆς Ναυπακτίας, ὁ Πατραϊκό καί ὁ Κορινθιακός κόλπος.
Εἶχαν τήν εὐκαιρία, μέ ἀφορμή τήν ἐρώτηση τοῦ νεωτέρου παιδιοῦ «γιατί τό ὀνομάζουμε σπήλαιο τῶν Πατέρων», νά συζητήσουν γιά τούς ἁγίους Πατέρες καί γιά τούς εὐσεβεῖς προγόνους μας, τούς ἀρχαιοτέρους καί τούς νεωτέρους, πού ἀγάπησαν τήν παιδεία, τήν εὐσέβεια, τήν γνώση τοῦ Θεοῦ.
Οἱ «ἅγιοι Πατέρες» νά εὐλογοῦν τά σημερινά παιδιά, νά πορεύονται τόν ἀνάντη δρόμο τῆς εὐσεβείας, τῆς παραδόσεως καί τῆς θεογνωσίας. Καί νά μᾶς δίνουν δύναμη νά πραγματοποιοῦμε ἀνελλιπῶς τό εὐλογημένο αὐτό προσκύνημά μας, ὥστε νά ἀκούγονται πάλι στό σπήλαιό τους οἱ παρακλητικοί ὕμνοι, καί μάλιστα ἀπό στόματα νεανικά.
