Σήμερα η Εκκλησία της Ελλάδος και η Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών θρηνεί την απώλεια ενός σεβαστού ιεράρχη, του μακαριστού Μητροπολίτη κυρού Αλεξίου.
Υπήρξε πρότυπο ιεράρχη με πολύπλευρη και πολυδιάστατη προσφορά. Σεμνός, προσιτός και φιλάνθρωπος, ήταν μια ανοιχτή αγκαλιά για τα Τρίκαλα και μια εξαίρετη προσωπικότητα, που κέρδισε το σεβασμό και την αγάπη του ποιμνίου του.
Άφησε δε πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη με αρχές και αξίες αυθεντικές, τις οποίες υπηρέτησε με πίστη σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, επ’ ωφελεία του κοινωνικού συνόλου. Το μαρτυρεί το πλούσιο και πολυσχιδές πνευματικό και κοινωνικό του έργο, που ξεδιπλώνεται παντού. Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια.
O Σωτήρης Χατζηγάκης αποχαιρετά τον γέροντα Αλέξιο
Προσωπικά, έχω έναν πρόσθετο λόγο να αισθάνομαι θλίψη και να μνημονεύω τον Μακαριστό ιεράρχη. Γιατί έτρεφε απέναντι στην οικογένειά μου ανιπόκριτη αγάπη και ιδίως στην αείμνηστη μητέρα μου Μπέττυ της οποίας μάλιστα εκφώνησε τον εγκωμιαστικό του επικήδειο.
Μακαριστέ γέροντα εύχομαι “καλό παράδεισο”.
Δήλωση του Αχιλλέα Κανταρτζή για την απώλεια του πρώην Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών Αλέξιου
Όλα αυτά τα χρόνια διατηρούσε αμείωτο το ενδιαφέρον του για τις αγωνίες και τα βάσανα των απλών ανθρώπων της δουλειάς και αντιλαμβάνονταν την κοινωνική διάσταση αυτών των προβλημάτων. Με ανησυχία παρακολουθούσε τις διεθνείς εξελίξεις και εξέφραζε την αντίθεση του στις επιδρομές κατά των λαών της περιοχής Γιουγκοσλαβία, Ιρακ. Αφγανιστάν .
Αξέχαστα θα μείνουν στην θύμηση μας τα θερμά λόγια που απηύθυνε σε εκδήλωση της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ) για «… τα αδέλφια , τους απαγχονισθέντες Επονίτες που μας δείχνουν τον δρόμο του χρέους και της τιμής». Ήταν για τους πέντε Επονίτες που κρέμασαν οι Γερμανοί στις 18 Απρίλη του 1944 στα Τρίκαλα..
Συνέβαλε και προσωπικά για την αποκάτασταση του Ιστορικού Αρχείου του ΚΚΕ από την πλημμύρα του 1994. Με αυτές τις σύντομες σκέψεις θα τον θυμόμαστε για πάντα.
Καλό σου ταξίδι « Σεβασμιότατε» Αλέξιε. ».
ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΑΣ ΠΡΩΗΝ ΤΡΙΚΚΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΓΩΝ κ.κ. ΑΛΕΞΙΟΣ, Ο ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΟΣ, Ο ΦΙΛΑΚΟΛΟΥΘΟΣ, Ο ΦΙΛΗΣΥΧΟΣ
Πρωτοπρ. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού.
Σπουδαία παρακαταθήκη αφήνει ο απερχόμενος στον ουρανό ποιμενάρχης μας τόσο για το ιερατείο όσο και για τον πιστό λαό της Μητροπόλεώς μας. Εξακολουθεί να διδάσκει σε όλους μας, όχι μόνο με τα λόγια του αλλά κυρίως με το παράδειγμά του, ότι για να είναι σε ασφαλή πορεία η πνευματική μας ζωή οφείλουμε να γνωρίζουμε την παράδοση των Αγίων Πατέρων και να ζούμε άρρηκτα συνδεδεμένοι με την λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας.
Κατανυκτικός, ήρεμος χωρίς εξάρσεις τελούσε όλες τις ιερές ακολουθίες και ιδιαιτέρως την Θεία Λειτουργία. Έχω την τιμή να έχω χειροτονηθεί διάκονος και ιερέας από τα τίμια χέρια του. Τότε ο πνευματικός μου, τον οποίο μακαρίζω γι’ αυτό, με συμβούλεψε: «Να μείνεις δίπλα στον Επίσκοπό σου ως διάκονος όσο γίνεται περισσότερο, διότι έτσι θα περάσεις ένα δεύτερο Πανεπιστήμιο».
Για τριαντατέσσερα χρόνια ο Ποιμενάρχης μας κ.κ. Αλέξιος δεν άφησε σπιθαμή γης της επαρχίας του που να μην την περπατήσει και κανένα πρόβλημα που να μην το γνωρίζει. Τι ζητήματα απασχολούν το κάθε χωριό και την ενορία του, πόσες φτωχές οικογένειες ζουν εκεί, πόσα άτομα με ειδικές ανάγκες υπάρχουν, όλα ήταν τυπωμένα στην εξαιρετική, εκπληκτική και αλάνθαστη μνήμη του. Αθόρυβα, με πόνο ψυχής, χωρίς την παραμικρή διάθεση επίδειξης τακτοποιούσε βοηθώντας ηθικά και υλικά όλα τα προβλήματα της Μητροπόλεως που του εμπιστεύτηκε ο Θεός.
Ως πατέρας όλων δεν έκανε ποτέ διάκριση κληρικών και λαϊκών, φτωχών και πλουσίων, «αριστερών και δεξιών», Ελλήνων και αλλοδαπών. Τους βοηθούσε και τους αγκάλιαζε όλους «προς δόξαν Θεού» χωρίς να αποσκοπεί στην προσωπική του προβολή.
Ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Αλέξιος αποτελεί άριστο παράδειγμα και για όσους κατέχουν διοικητικές θέσεις. Όλα τα προβλήματα στη Μητρόπολή μας τα αντιμετώπισε με διάκριση και επιείκεια, ώστε ούτε οι πιστοί ούτε οι μη έχοντες στενή σχέση με τα Εκκλησιαστικά δρώμενα να σκανδαλίζονται.
Άριστος γνώστης της τοπικής και όχι μόνο ιστορίας, φρόντισε , σε άριστη συνεργασία με τις λοιπές τοπικές αρχές, για τη συντήρηση και διάσωση όλων των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών μνημείων της περιοχής. Η αγάπη του για την Ελληνορθόδοξη κληρονομιά μας αποτυπώνεται άριστα στο σπουδαίο Μουσείο Κειμηλίων που στεγάζεται στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών, έργο ζωής για τον ίδιο. Την αγάπη του για τις επιστήμες και τα γράμματα αποδεικνύει και η πλούσια βιβλιοθήκη που στεγάζεται στον ίδιο χώρο.
Ιστορικός και ανεπανάληπτος θα μείνει ο αποχαιρετιστήριος λόγος του Επισκόπου μας κ.κ. Αλεξίου στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Σαραγίων. Ευχαρίστησε όλους τους συνεργάτες που του συμπαραστάθηκαν στο δύσκολο έργο του, ζήτησε συγγνώμη εάν ποτέ πίκρανε κάποιον και είπε πως θα παραμείνει για όλον τον πιστό λαό της Μητροπόλεώς του, όπως ήταν πάντα, «φίλος, οικείος και συγγενής», αποδεικνύοντας την αρχοντιά και την ευγένεια της ψυχής του.
Χαρμολύπη είναι το συναίσθημα όλων των πνευματικών του παιδιών. Λύπη διότι αποχωρεί από την παρούσα ζωή και χαρά διότι ευχόμαστε αιώνια να βρίσκεται κοντά μας, να μας μνημονεύει στην αγαπημένη του ακολουθία την Προσκομιδή του Παραδείσου και να προσεύχεται για την πνευματική μας προκοπή.
Ο Τρίκκης και Σταγών κ.κ. Αλέξιος θα παραμένει πατέρας όλων και αλάνθαστος σύμβουλος για όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία, διότι ποτέ δεν υψηλοφρόνησε ως Επίσκοπος αλλά διακόνησε την πίστη του ως ο ταπεινώτερος των ιερέων. Ας τον μιμηθούμε όλοι. Αιωνία του η μνήμη!