top line
logo

"Έφυγε ο Δημήτρης Ζάχος, η φωνή της Δημοτικής Παράδοσης"

Η Συνέντευξη που έδωσε ο αείμνηστος Δημήτρης Ζάχος στην ιστοσελίδα www.palmosev.gr

Γεννήθηκε το 1926 στα Γιάλτρα Ευβοίας. Οι γονείς μου είχαν ένα καφενείο με μπακάλικο στα Γιάλτρα.

Το 1951 ήταν 25 ετών  και άκουγε από το ραδιόφωνο τότε τους γνωστούς ψαλτάδες σ’ όλη την Ελλάδα, Μανώλη Χατζημάρκο -μετέπειτα δάσκαλό του- και τον Μήτρου από τη Λάρισα και μαγευόταν.

Ο Μιλτιάδης Μπουροδήμος, ψάλτης του χωριού μου, τον  προέτρεψε να πάει για ψάλτης. Έτσι το αποφάσισε και είπε να δοκιμάσει  την τύχη του.

Πήγε στην Ιστιαία στον π. Τσάκαλο, ιερέα της Ευαγγελίστριας και τον συνέστησε στον Κώστα το Δεληγιάννη, ο οποίος και ανέλαβε να τον μάθει τη Βυζαντινή Μουσική. Έμεινε στην Ιστιαία 3 μήνες.

Ο μπαρμπα–Γιάννης ο Κραβαρίτης, ψάλτης στην Κοίμηση, τον είδε και του είπε: - Μήπως ξέρεις το Δοξαστικό «Εν τη Ερυθρά θαλάσση»;

Το είπε ωραία και του είπε: -Μπράβο Δημητράκη μου, το είπες ωραία.

Τότε ήταν  Δημητράκης, μετά έγινε Ζάχος.

Τον Δεκαπενταύγουστο του ’51,θυμάται, ήταν μεσημέρι και είχε πάει στο χωριό της Αιδηψού, σε μια αδελφή της μάνας του.

 Ήταν μεσημέρι, τον ξύπνησαν και του είπαν να πάει στην Εκκλησία.

Πήγε,  εκεί τον περίμεναν ο Χατζημάρκος με το παπα-Τσάκαλο.

 -Για πες μας κάτι, του είπαν και ο Ζάχος τους έψαλλε, το «Κύριε εκέκραξα…».

Δεν τον άφησαν να ολοκληρώσει, τον  διέκοψαν. Ο Χαζημάρκος ετοιμάζονταν να φύγει για τον Βόλο με το «Κύκνος». Πηγαίνοντας στο πορθμείο με ταξί, τον ρώτησε:

 -Ξέρεις το τραγούδι «Σαν πας πουλί μου στο Μοριά»;

Του το τραγούδησε και δεν ξέχασε ακόμη εως σήμερα τι μου είπε:

-Θα σε πάρω στο Βόλο χωρίς λεφτά.

Πήγα στο σπίτι και μίλησα στους γονείς μου. Ο πατέρας του συμφώνησε, ενώ η μάνα του δεν ήθελε να φύγει.  Άλλες εποχές τότε, ήθελε να τον  παντρέψει.

Τα μαθήματα της ψαλτικής δεν ήταν και πολλά, ούτε οργανωμένα. Στην παραλία όταν πίναμε κανένα ουζάκι, ο Μανώλης Χατζημάρκος  του έδειχνε τις κλίμακες με τα σπιρτόξυλα. Αλλά αυτός  πονηρός, δεν αρκέστηκε  σ’ αυτό μόνο.  

Πήρε το ύφος του. Πως άνοιγε το στόμα του, πως  χρωμάτιζε τη φωνή του, το στήσιμο, πως έκανε τα κεντήματα και πήγαινα στο σπίτι του και έκανε πρόβες μόνος μου.

Με τον Κώστα Δεληγιάννη, στην Ιστιαία, είχε μάθει το Αναστασηματάριον.

Από τον Μανώλη Χατζημάρκο όμως πήρε πολλά άλλα.

Από το στασίδι έμαθα το στήσιμό του. Ήταν ένας άνθρωπος που έκανε «κεντήματα με τη φωνή του». Πήγαινε στο δωμάτιο του και τα ’λεγε μόνος μου, ξανά και ξανά πολλές φορές.

Ο πατέρας του δεν είχε λεφτά, ήταν  φτωχός, πήγαινε στο εστιατόριο και χόρταινε  με μυρωδιές, έτρωγε και καμιά γίγαντες. Από την ασιτία είχε παρουσιάσει μια βραχνάδα. Δύσκολα χρόνια!

Όταν γύρισα στο χωριό μου έλαβα γράμμα από τον Χατζημάρκο -τον δάσκαλό μου- που μου έγραφε, θυμάμαι «…έλα και με τα πόδια στην Αθήνα γιατί θέλουν Δημοτικό τραγούδι».

Πήγε, συνάντησε μια επιτροπή στα γραφεία του ραδιοφωνικού σταθμού των Ενόπλων Δυνάμεων, τον άκουσαν και τον προσέλαβαν.

Ο Μανώλης Χατζημάρκος τον βοήθησε πολύ, τον προοθούσε και τον στήριζε, ενώ πολλοί έλεγαν «τον ψάλτη θα πάμε ν’ ακούσουμε»;

Τελικά μιμήθηκαν το ύφος μου.

Τότε ο πρώτος τραγουδιστής Δημοτικών τραγουδιών ήταν ο Παπασιδέρης.

Έπαιρνα το ρεπερτόριο του, αλλά τα τραγουδούσε με το δικό του τρόπο, καθαρό, ωραίο, βυζαντινό.

Σιγά – σιγά, το 1952, ήρθε ο Λάσκος ο σκηνοθέτης με την Αντιγόνη Βαλάκου, τον Βύρωνα Πάλλη, τον Νίκο Καζά, τον Διονύση Φωτόπουλο και τα μπαλέτα της Δώρας Στράτου.

Τότε θυμάται, πήγαινε νυχτερινό στην Αθήνα, έφτασε μέχρι το … «Regina rosas amat» -δεν είχα πάει στο Γυμνάσιο στο χωριό του - και μια μέρα πήγε στο Διευθυντή του σχολείου, για να ζητήσει άδεια για να πάει να δει την ταινία, που συμμετείχε στον κινηματογράφο.

Μόλις μπήκε στο «Rex», όλη η πλατεία και ο εξώστης σηκώθηκε, φώναζε «Ζάχος, Ζάχος» και χειροκροτούσε.

Εκείνη τη στιγμή το σκέφτηκε και είπε: «Θα γίνω όνομα»

Για 10 χρόνια έψαλε στην Μητρόπολη Αθηνών και αμέσως μετά, έβγαινε στις 10 και τέταρτο στο ραδιόφωνο -στον αέρα- με Δημοτικό τραγούδι. Άλλες εποχές… 

Ήταν τότε που στα Μεσόγεια θέλανε τον Ζάχο για τους γάμους. Κάθε Κυριακή είχε και γάμο και έπαιρνε τότε πολλά χρήματα 700-800 δραχμές.

Ο Περιστέρης ο Πρωτοψάλτης της Μητροπόλεως Αθηνών και δάσκαλός του) επέμενε να μην γίνει ψάλτης καθώς και το ίδιο ο Χατζημάρκος.

«Θα είσαι κακομοίρης εάν ασχοληθείς μόνο με την ψαλτική, γίνε τραγουδιστής. Κι έτσι έγινε επαγγελματίας.

Από το 1955 – 56, ταυτόχρονα έκανε και τον ψάλτη και έμεινε στην εκκλησία μέχρι το 1962.

Το 1968 πήγε στον Καναδά για πρώτη φορά. Έμεινε τρεις μήνες στο Μόντρεαλ και τραγουδούσε στο κέντρο «Έλατος» και μετά πήγε ένα μήνα στο Τορόντο.

Ξαφνικά αρρώστησε η κόρη του και γύρισε πίσω.

Ύστερα βγήκε η Αυστραλία. Έμεινα τρεις μήνες. Ο «μπόσης ο Γιώργος» κανόνιζε μαζί με  το Βασιλόπουλο  (κλαρίνο) στο κέντρο «Τα Σάλωνα».

Όπου πηγαίναμε γινότανε χαμός. Σπάγανε τα παράθυρα για να μπούνε μέσα. Πήγε και στη Μελβούρνη και τραγούδησε, τότε και με τον Τζων Τίκη, στο κέντρο «Ο Παράδεισος».

Τρεις φορές πήγε στην Αυστραλία. Την γύρισε όλη. Όπου είχε Ελληνισμό πήγε δεκάκις φορές. Αυστραλία, Αμερική, Γερμανία, όπου υπήρχε Ελληνικό στοιχείο, ο Ζάχος παρών!

Στη Γερμανία έμεινε πάνω από έναν μήνα. Πήγε, στον Τρύγο των Μήλων, με θίασο 17 ατόμων, με τον ηθοποιούς τον Αυγέρη, τον Αναγνωστάκη  τη Φούλη Δημητρίου και άλλους. Ποτέ δεν είχε πιεί στη ζωή του ούτε κάπνισε.

Ο Δημήτρης Ζάχος ήταν από τους πρωτοπόρους στο είδος του, αλλά κι εκείνος που ενέταξε τα δημοτικά τραγούδια στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες.

Το καλοκαίρι του 2018 είχε υποστεί βαρύ εγκεφαλικό, ενώ λίγες ημέρες αργότερα κάηκε ολοσχερώς το σπίτι του στο Μάτι Αττικής, όπου διέμενε με τα παιδιά και τα εγγόνια του.

Ο Ζάχος διέγραψε μια τεράστια και λαμπρή πορεία στο χώρο του δημοτικού τραγουδιού και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερες ερμηνευτές του.

zaxos1

zaxos2

zaxos5

https://www.palmosev.gr


banner


| |

Ακολουθήστε μας στα social media